
Jasir Kuiper
6 juni 2022
Karlijn Swinkels
21 juni 2022
Jasir Kuiper
6 juni 2022
Karlijn Swinkels
21 juni 2022Van beachvolleybal naar sportmarketing en commentator
Marloes Wesselink combineerde beachvolleybal met de Johan Cruyff Academy en stopte eind 2014 met haar topsportleven om zich te richten op een maatschappelijke carrière. Hoe ging die overgang en wat doet ze nu?
Marloes Wesselink groeide op in een sportief gezin met een volleybal-achtergrond, maar toch duurde het nog tot haar twaalfde jaar dat ze –na een aantal andere sporten beoefend te hebben– met indoor volleybal begon. Na selectietrainingen voor Jeugd Oranje kwam ze uit bij selectietrainingen voor beachvolleybal. Daar destijds net een start gemaakt met een jeugdprogramma. Ze mocht zich aansluiten bij de selectie; de trainers waren onder de indruk van haar talenten op het zand, met name bij het springen, rennen en wenden en keren. Ze ging steeds meer tijd investeren in de sport en dat beloonde zich in ontwikkeling en resultaat. "Toen groeide ook langzaamaan het besef dat je van je sport je beroep zou kunnen maken. Het was een mooi en natuurlijk ontwikkelingsproces", vertelt Marloes, "dat aansloot bij mijn hbo-studie aan de Johan Cruyff Academy Amsterdam".
"Langzaamaan groeide het besef dat je van je sport je beroep zou kunnen maken" – Marloes Wesselink
Na haar internationale topsportcarrière, kreeg ze al snel de kans om aan een aantal projecten mee te werken waarbij ze onder andere de Olympische Spelen 'backstage' meemaakte, bijvoorbeeld als NOS-commentator beachvolleybal bij de Zomerspelen in Rio 2016 en bij de organisatie van het Holland Heineken House voor de Winterspelen in Pyongyang 2018.
"Als ik projecten in sportmarketing met toffe presentatieklussen en sportverslaggeving kan combineren, dan ben ik erg gelukkig" – Marloes Wesselink
Na die mooie ervaringen besloot Marloes om met haar partner door Europa te gaan reizen met een camper. In januari 2022 werd hun zoontje geboren. Ze wil nu graag een goede mix realiseren tussen het gezinsleven en werk. Ze duikt nu, als freelancer, terug in de sportmarketingwereld voor projecten en evenementen, in combinatie met toffe presentatieklussen en beachvolleybalverslaggeving. "Als ik al die zaken met elkaar kan combineren dan ben ik erg gelukkig!", aldus Marloes
Wat zijn je mooiste herinneringen aan je topsportcarrière?
Het eerste mooie moment dat in me opkomt is dat ik in 2005 als jeugdspeelster, samen met Marleen van Iersel, Europees Kampioen werd onder 20 jaar. Dat was voor mij dé bevestiging dat ik deze sport echt prachtig vond, door te beleven hoe mooi het was succes te boeken na hard werken. Daarnaast vond ik de internationale World Tour en EK evenementen die in Nederland georganiseerd werden altijd heel bijzonder, omdat dan mijn sportwereld –die zich toch veelal in het buitenland afspeelde– zich mengde met mijn 'thuiswereld'. Familie en vrienden konden dan komen supporten en ook eens van dichtbij ervaren hoe intens, mooi en soms hoe hard ook het topsportleven was. Dat kunnen delen heb ik wel als heel bijzonder ervaren.

Marloes Wesselink en Celine van Gestel tijdens de DELA Eredivisie Beachvolleybal Tour in 2018.
Vond je het destijds lastig om afscheid te nemen van je topsportleven?
Ondanks dat er natuurlijk wel de nodige overweging aan vooraf ging, vond ik het besluit te stoppen met beachvolleybal niet heel lastig, omdat ik gewoon merkte dat het 'ultieme' eraf was. Ik had voor mezelf altijd een aantal voorwaarden gesteld waarvan ik vond dat die op 'groen' moesten staan. Plezier was daarin één van de belangrijkste factoren, plus prestatie natuurlijk."Plezier en prestatie waren voor mij twee van de belangrijkste factoren in de sport die op 'groen' moesten staan om te besluiten door te gaan of niet" – Marloes Wesselink
Ik merkte dat die twee dingen afnamen, waardoor ik het lastiger vond om alles te blijven geven. Omdat ik ook gedurende mijn sporttijd al merkte dat ik andere dingen ook leuk en interessant vond, leek me dat toen een heel passend moment om dat verder te gaan onderzoeken en te stoppen als topsporter.
Toen je besloot te stoppen, begon je meteen aan een fulltime baan. Hoe heb je die verandering ervaren?
Ik vond het aan de ene kant eigenlijk wel lekker om direct te gaan werken na het sporten, omdat ik me daar gewoon volledig in kon storten zonder teveel over die transitie na te denken. Ik zat op een mooie plek bij Triple Double sportmarketing met leuke collega’s waar ik veel kon leren. Het was eigenlijk de perfecte start van mijn maatschappelijke carrière."De keerzijde was dat ik mijn werkende leven op een topsportmanier aanpakte; rennen en vliegen zonder af en toe op de rem te trappen" – Marloes Wesselink
De keerzijde van de medaille was dat ik door de hele snelle overgang mijn werkende leven ook op een topsportmanier aanpakte; volle bak gaan, rennen en vliegen zonder af en toe op de rem te trappen. Dat is wel iets wat ik wel echt heb moeten leren: meer doseren en de juiste balans vinden. Ik denk dat dit altijd wel een belangrijk punt van aandacht zal zijn, omdat het ook een beetje in mij zit om de dingen die ik doe met veel energie en bevlogenheid te doen.
In de beginperiode heb ik ook veel gehad aan het Krachtprogramma van de Sportmaatschappij. Een initiatief waarin (oud)sporters samen worden gebracht om ervaringen te delen en samen te leren over het leven na de sport. Dat was voor mij ontzettend nuttig en ook gewoon heel fijn, om met anderen die dezelfde ervaringen hebben gehad dit proces te doorlopen!
Je hebt projecten in de sportmarketing gedaan en gewerkt als journalist en commentator. Wat vind je interessanter?
Ik kan daar écht niet tussen kiezen. Organiseren en presenteren zijn de dingen die ik het leukst vind om te doen. Twee ervaringen waren voor mij écht ultiem, in 2016 op de Olympische Spelen in Rio als commentator voor de NOS praten over onze mooie (beach) volleybalsport en in 2018 met House of Sports het operationeel management op ons nemen van het Holland Heineken House, om te zorgen dat de sportfans een 'thuis' hadden in Zuid-Korea en de medaillewinnaars een geweldige huldiging konden ervaren na hun succes.
"Ik heb mooie dingen mogen doen in het 'werkende leven', die grotendeels te danken zijn aan alle tijd die ik in het volleybal heb geïnvesteerd” – Marloes Wesselink
Wat ik erg leuk vind om te beseffen, is dat ik na mijn volleyballeven al heel wat mooie nieuwe dingen heb mogen doen in het 'werkende leven', die grotendeels te danken zijn aan alle tijd die ik in het volleybal en mezelf als topsporter en mens heb geïnvesteerd. Daar heb ik bepaalde competenties ontwikkeld die een goede basis zijn. Ik heb er ook mooie contacten aan over gehouden die me hebben geholpen op diverse gebieden.
"Ik kan genieten van een mooi eindresultaat, als ik daar met gepassioneerde mensen aan gewerkt heb en waar we achteraf met trots op kunnen terugkijken" – Marloes Wesselink
Ik heb als topsporter geleerd om samen met een team voor een ultiem doel te gaan. Dat neem je nu ook weer mee in je huidige werkzaamheden. Ik kan echt genieten van de totstandkoming van een mooi eindresultaat, als ik daar met een aantal andere gepassioneerde mensen aan gewerkt heb en waar we achteraf samen met trots op kunnen terugkijken. Bij House of Sports heb ik dat de afgelopen jaren in volle glorie ervaren bij diverse evenementen en campagnes en ik ben heel trots op wat we daar hebben neergezet voor verschillende klanten in de sport.

Beachvolleyballer Marloes Wesselink duikt naar de bal.
Hoe was de combinatie tussen beachvolleybal en studeren aan de Johan Cruyff Academy Amsterdam?
Voor mij bood de Johan Cruyff Academy Amsterdam een perfecte combinatie tussen studeren en sporten, omdat ik mij in het wedstrijdseizoen echt kon focussen op de toernooien en in de off-season en trainingsperiodes tijd kon besteden aan studie. Dat nam niet weg dat het altijd wel uitdagend bleef om de focus te verleggen van sport naar studie, maar ik ben erg blij dat het uiteindelijk gelukt is mijn studie af te ronden tijdens m’n actieve sportcarrière. Wat me het meest is bijgebleven is de betrokkenheid van de docenten en studiebegeleiders. Heel bijzonder, super betrokken en geïnteresseerd en altijd samen zoeken naar manieren om tot goede resultaten te komen.En ten slotte, hoe was het om samen met andere topsporters te studeren?
Dat was heel fijn en vooral ook makkelijk in het contact met elkaar, omdat je elkaar begrijpt. Ondanks dat iedereen een andere achtergrond had in type sport of situatie, was er direct een bepaald saamhorigheidsgevoel, met veel dezelfde type mensen waar ik snel een goede klik mee had. Wat ik ook bijzonder vind, is dat ik daarna in het werkende leven weer veel van de oud-studenten tegen ben gekomen, op evenementen, in samenwerkingen of zelfs als vaste collega’s. Dan is het mooi dat je elkaar weer treft en ook eenzelfde achtergrond hebt en een gedeeld verleden als student.
Marloes Wesselink.







